Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2006/1930 E., 2006/4847 K. · 31 Mart 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2006/1930 |
| Karar no | 2006/4847 |
| Karar tarihi | 31 Mart 2006 |
Konu
Bu kararda 4325 sayılı Kanun m. 6, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 6 ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 72 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
4325 sayılı yasanın bu hükmü ve amacı birlikte değerlendirildiğinde, İdarenin, Olağanüstü Hal Bölgesi veya bu kapsamda sayılan illerdeki gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerine, verdikleri hizmet ile igili hak edişlerini sözleşmeye uygun olarak ödemeleri, bunun yanında, bu bölgelerde sırf istihdam yaratmak ve teşvik amacı ile yüklenicinin Sosyal Sigortalar Kurumuna ödemesi zorunlu olan primlerin bir kısmının Hazine tarafından üstlenilmesinin öngörüldüğü açık ve belirgindir. Aksinin kabulü halinde, 4325 sayılı yasanın istihdam yaratmak ile ilgili özendirici yönünü ortadan kalkacaktır. Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönecek olursak, davalı, 8.11.2000. tarihli sözleşmenin 11.3 maddesi hükmüne göre hesaplanacak hak ediş ödemelerini yapmak zorundadır. Ne var ki, davalı idare mahkemeye hitaben gönderdiği 6.11.2002 tarihli yazısının ilk parağrafında davacıya hiçbir kesinti yapılmadan ödemelerin yapıldığı belirtildiği halde, üçüncü paragrafta SSK primleri işveren hissesinin maliyetlere dahil edilmediği belirtilmiştir. Mahkemece bu çelişkinin açıklattırılmadan ve giderilmeden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4325 sayılı Kanun m. 6
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 6
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 72
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 73
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.