Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2014/11612 E., 2014/14462 K. · 18 Eylül 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/11612 |
| Karar no | 2014/14462 |
| Karar tarihi | 18 Eylül 2014 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 405, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 36 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 28 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu itibarla ceza dava dosyasının sonucu görülmekte olan davanın esası yönünden önem arz ettiğinden, ceza davasının eldeki dava bakımından bekletici sorun olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Her ne kadar 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi) maddesi hükmü uyarınca kural olarak ceza mahkemesi tarafından verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de orada belirlenen veya belirlenecek olguların eldeki dava bakımından bağlayıcı olacağı tartışmasızdır. Hal böyle olunca; taraflarla ilgili Alaca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2013 tarihli, 2012/7 Esas, 2013/227 Karar sayılı dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi, ondan ceza dosyasının eldeki dava dosyası arasına alınarak ceza dosyasındaki ve eldeki dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 405
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 36
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 28
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 165
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 53
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.