İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi

2008/1927 E., 2008/3144 K. · 13 Mart 2008

Künye

MahkemeYargıtay 14. Hukuk Dairesi
Esas no2008/1927
Karar no2008/3144
Karar tarihi13 Mart 2008

Konu

Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 125, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 979 anılmaktadır.

Karardan

Taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanunu’nun 125. maddesi hükmünce on yıllık zamanaşımı süresi uygulanır ve bu süre sözleşmenin ifa olanağının doğması ile işlemeye başlar. Ancak satışı vaat edilen taşınmaz, sözleşme ile veya fiilen satış vaadini kabul eden kişiye yani vaat alacaklısına teslim edilmiş ise on yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açılan davalarda zamanaşımı savunması Medeni Kanunun 2. maddesinde yer alan “dürüst davranma” kuralı ile bağdaşmayacağından dinlenmez. Türk Medeni Kanununun 979.maddesi hükmüne göre bir üçüncü kişi veya zilyetliği devreden özel bir hukuki ilişkiye dayanarak zilyet olmakta devam ederse zilyetlik teslim gerçekleşmeksizin kazanılmış kabul edilir. Somut olayda; vaat borçlusu olan davalılar mirasbırakanı satışı vaat olunan 524 parseldeki zilyetliğini davacılar mirasbırakanına taşınmazı fiilen teslim ettiğini sözleşmeye yazarak devretmiştir. Böylelikle, zilyetlik hükmen teslim edildiğinden davalılar mirasbırakanı taşınmaza bu tarihten sonra feri zilyet, davacılar mirasbırakanı ise asli zilyetdir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.