Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2012/3141 E., 2012/17856 K. · 11 Eylül 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/3141 |
| Karar no | 2012/17856 |
| Karar tarihi | 11 Eylül 2012 |
Konu
Bu kararda 4447 sayılı Kanun m. 46, 4447 sayılı Kanun m. 57 ve 4447 sayılı Kanun m. 47 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Kanunun genel gerekçesinde ise bu tanıma açıklık getirilerek; “İşsizlik sigortası, bir iş ya da iş yerinde çalışırken, çalışma istek, yetenek, sağlık ve yeterliliğinde olmasına karşın tamamen kendi istek ve kusuru dışında işini kaybeden çalışanlara bir yandan yeni bir iş bulunmasına gayret edilirken, diğer yandan da bunların işsiz kalmaları sebebi ile uğradıkları gelir kaybını kısmen de olsa karşılayarak, kendisinin ve ailesinin zor durumu düşmesini önlemek amacı ile belli süre ve ölçüde ödemeyi kapsayan, sigortacılık tekniği ile faaliyet gösteren, Devlet tarafından kurulmuş, zorunlu bir sigorta koludur.” şeklinde tanımlanmıştır. Maddenin gerekçesi aynı zamanda anılan sigorta kolunun özelliklerini de içermektedir. İşsizlik ödeneğine hak kazanabilmek için öncelikle hizmet akdinin 4447 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen sebeplerle son bulması gereklidir. Bu sebepler, İş Kanununa paralel şekilde düzenlenmiş olup, asıl olarak iş sözleşmesinin, sigortalı işsizin iradesi dışında, diğer bir ifade ile isteği ve kusuru dışında işsiz kaldığı sona erme halleri ödenek kapsamı içine alınmıştır. Somut olayda ise, davacı kendi isteği ile yaş dışında emeklilik şartlarının oluşması sebebiyle işten ayrıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda Mahkemece isteğin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü cihetine gidilmesi hatalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.