İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi

2008/2776 E., 2009/2782 K. · 12 Mayıs 2009

Künye

MahkemeYargıtay 15. Hukuk Dairesi
Esas no2008/2776
Karar no2009/2782
Karar tarihi12 Mayıs 2009

Konu

Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13 ve 5436 sayılı Kanun m. 16 anılmaktadır.

Karardan

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir. 2-Davalı T.C. Başbakanlık Denizcilik Müsteşarlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesinde, genel bütçeye dahil idarelerin aynı kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan muaf tutulmuştur. Davalı Müsteşarlık 5436 Sayılı Yasanın 16. maddesiyle değişik 1 sayılı cetvelin 33. sırasında genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında sayılmış olduğundan Harçlar Kanununun az yukarıda bahsedilen hükmü gereğince harçla sorumlu tutulamaz. Bu nedenle davalı müsteşarlığın harçla sorumlu tutulmamasına ve yatırılan peşin harcın davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, davalıya harç yükletilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekmekte ise de; yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.