Yargıtay 15. Hukuk Dairesi
2008/5172 E., 2009/254 K. · 22 Ocak 2009
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 15. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2008/5172 |
| Karar no | 2009/254 |
| Karar tarihi | 22 Ocak 2009 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 38, 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 388 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 171 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Vekilin selahiyetinin kapsamı ve yetkileri ve icazet ile ilgili düzenlemeler açıklandıktan sonra dava konusu olaya dönüldüğünde, davacı şirketin vekili olan ... isimli şahıs tarafından davacıya ait alacağın bir bölümünün bağışlanmasına ait işlemin davacıyı bağlayıp bağlamadığı değerlendirildiğinde; vekilin bağışlama yaptığı ve bu konuda kendisine özel yetki verilmediği hususu tartışmasızdır. Bu işlemden sonra bağışlama için davalı yanca işleme icazet verilip verilmediği konusunda davacıya bir uyarı yapılmamıştır. Ayrıca davacı şirketin BK’nın 38’nci maddesi doğrultusunda işleme icazet verdiğine dair dosyaya bir belge de ibraz olunmamıştır. O halde bağışlama için özel yetki gerektiği, bağışlamayı yapan vekile bu konuda özel yetki verilmediği ve sonradan davacı bağışlamaya onay da vermediğinden davalı bağışlamaya dayanarak ödemeden kaçınamaz. Bu nedenle asıl alacak miktarında bir ihtilâf bulunmadığından ve hakediş tarihi de temerrüde esas alınamayacağından mahkemece davalının temerrüde düşürüldüğü tarih araştırılarak sonucuna göre bağışlandığı savunulan miktarın davalıdan tahsiline karar verilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 38
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 388
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 171
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 31
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.