İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi

2014/6771 E., 2014/9823 K. · 3 Nisan 2014

Künye

MahkemeYargıtay 12. Hukuk Dairesi
Esas no2014/6771
Karar no2014/9823
Karar tarihi3 Nisan 2014

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 146, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428 anılmaktadır.

Karardan

İİK'nun 146. maddesine göre icra müdürü borçluya ve rehin maliki üçüncü kişiye ödeme emri gönderir. Bu maddeye göre kredi sözleşmesi kefillerine ödeme emri gönderilemez. Alacaklı, kefillere karşı haciz (veya iflas) yolu ile ayrı bir takip yapabilir. Somut olayda takibin menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile başlatıldığı örnek 8 ödeme emri tebliği üzerine borçluların süresinde itiraz ettikleri, alacaklının mahkemeden itirazın kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece istemin kabulüne karar verildiği görülmektedir. Takibe dayanak yapılan genel kredi sözleşmesinde asıl borçlu M.. K.. olup, ipotek edilen menkulün maliki de bu şahıstır. Diğer borçlular A.. K.. ve H. K.'nun “borçlu” ve “ipotek veren üçüncü kişi” olmadığı, sadece 28.06.2010 tarihli kredi sözleşmesini M.. K.. ile birlikte müteselsil borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladıkları görülmektedir. Bu durumda borçlulardan A.. K.. ve H. K.'nun İİK.nun 146. maddesinde yazılı asıl borçlu ve ipotek veren sıfatını taşımadığı gözetilerek haklarında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılması mümkün olmadığından bu borçlular yönünden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.