Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2021/5965 E., 2022/10869 K. · 20 Eylül 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2021/5965 |
| Karar no | 2022/10869 |
| Karar tarihi | 20 Eylül 2022 |
Konu
Bu kararda 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 15, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 21 ve Anayasa m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda, davacı için hesaplanan maddi zararlardan rücuya tabi Kurum tahsislerinin düşülmesi gerektiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. İhtilaf; düşülmesi gereken bu Kurum tahsisinin rücuya tabi miktarının belirlenmesinde yaşanmakta olup 5510 Sayılı Yasa'nın 21/4 maddesinde açıkça, iş kazasının üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmesi halinde sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin “yarısının” rücuya tabi olacağı düzenlenmiştir. Burada tartışılması gereken diğer bir husus da üçüncü kişi kavramından neyin anlaşılması gerektiğidir ki; ilgili yasa metni ve başlığından anlaşıldığı üzere işveren dışındaki herkes üçüncü kişidir. Sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması ile sonuçlanan olayda davalı işverenin % 80 kusurlu olduğu ve bu kusur içerisinde firma sahibi ...'in şirket kusuru içinde kalması kaydıyla % 3 ve işveren vekili ...'un işveren kusurunun içinde kalması kaydıyla % 2 oranında kusur bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre indirimi gereken peşin sermaye değeri üçüncü kişinin kusurunun yarısı ile işverenin kusurunun toplamıdır. Diğer bir deyişle ilk peşin sermaye değerinin % 77,5 ’inin hak sahibinin zararından indirimi gerekirken Mahkemece 18/11/2019 tarihli bilirkişi raporunda denetime elverişsiz bir şekilde hesaplanan miktarların hükme esas alınması hatalı olmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 15
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 21
- Anayasa m. 2
- 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 16
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 55
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 90
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 92
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 22
- 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 45
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.