Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2021/5515 E., 2023/2296 K. · 13 Mart 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/5515 |
| Karar no | 2023/2296 |
| Karar tarihi | 13 Mart 2023 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62, 6723 sayılı Kanun m. 33 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanığın 04.12.2013 tarihinde Askerî Savcılık tarafından hastaneye sevk edildiği, hastaneye giriş kaydı yaptıran sanığın bu tarihten itibaren işlemlerini devam ettirmediği ve yeniden firar durumuna düştüğü, 17.11.2014 tarihinde yakalandığı, sanığın bu tarihler arasında yurda giriş çıkış yaptığı, böylece 04.12.2013-17.11.2014 tarihleri arasında yabancı memlekete firar suçunu işlediği kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş ise de; Askerî Savcılık tarafından diğer bir suç nedeniyle yakalama emri çıkartıldığını öğrenince kendiliğinden Askerî Savcılığa başvuran sanığın ifadesinin tespitini müteakip, askerliğe elverişlilik durumunun tespiti için Gümüşsuyu Asker Hastanesine sevk edilmiş olduğunun görülmesine karşın; Askerlik Şubesince mevcutlu veya yol giderleri ödenmek suretiyle serbest olarak birliğine sevk edilip edilmediğinin, Birliğine katılıp katılmadığının araştırılarak söz konusu hususlara ilişkin belge ve tutanakların onaylı birer suretinin getirtilerek dosyaya dahil edilmesi ve elde edilecek duruma göre sanığın eyleminin suç oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerekirken bu hususlar yerine getirilmeden noksan soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 6723 sayılı Kanun m. 33
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 1632 sayılı Kanun m. 67
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.