İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

2008/12471 E., 2009/1290 K. · 19 Şubat 2009

Künye

MahkemeYargıtay 19. Hukuk Dairesi
Esas no2008/12471
Karar no2009/1290
Karar tarihi19 Şubat 2009

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 363, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 106 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 110 anılmaktadır.

Karardan

1-İİK’nın 101,III hükmüne göre, “Nafaka ilamına istinat eden alacaklı, önce takip merasiminin icrasına lüzum olmaksızın her zaman aynı derecede hacze iştirak edebilir….” Bu kanun hükmü uyarınca nafaka alacaklısı takip talebinde bulunmasına, takibi kesinleştirmesine ve bunun sonucunda kendisine kesin haciz yetkisinin gelmesine gerek olmaksızın hacizli malın paraya çevrilip bedelinin icra veznesine girmesi anına kadar hacze takipsiz iştirak etme hakkına sahiptir. Somut olayda şikâyet eden nafaka alacağına dayandığından İİK’nın 101,III ve 206,IV-C hükümleri dikkate alınarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, takipli iştirak hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. 2-Şikâyet edenin haczinin 2.11.2005, hacizli malın satışının ise 14.9.2007 tarihli olması nedeniyle İİK’nın 106’ncı maddesindeki 2 yıllık satış isteme süresinin geçmediği ve bu nedenle İİK’nın 110’uncu maddesine göre haczin de düşmediği gözetilmeden, şikâyet edenin haczinin düştüğü gerekçesiyle şikayetin reddi usul ve yasaya aykırı olup, mahkemenin kabul şekline göre bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.