Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2008/10572 E., 2009/4574 K. · 18 Mayıs 2009
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2008/10572 |
| Karar no | 2009/4574 |
| Karar tarihi | 18 Mayıs 2009 |
Konu
Bu kararda 2634 sayılı Kanun m. 19 ve 2634 sayılı Kanun m. 16 anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili, müvekkili şirketin “Turizm Teşvik Belgesi” sahibi olduğunu ve 2634 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca tüketilen elektriğin ve düşük tarife üzerinden faturalandırılması gerekirken, davalının ticarethane tarifesi üzerinden tahsilat yaptığını iddia ederek 152.247.36.-TL. fazla ödemenin tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı savunmasında, şirketin özelleştirme kapsamında olduğunu ve yönetim kurulu kararı ile en düşük tarife uygulamasına son verildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalının en düşük tarife üzerinden fatura düzenlenmesi gerekirken, buna riayet etmeyerek 128.972.03.-TL. fazla tahsilat yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 2634 sayılı yasanın 16. maddesi hükmü gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 625.00.TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.