Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2008/7877 E., 2009/3395 K. · 20 Nisan 2009
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2008/7877 |
| Karar no | 2009/3395 |
| Karar tarihi | 20 Nisan 2009 |
Konu
Bu kararda 5464 sayılı Kanun m. 24 ve 5464 sayılı Kanun Geçici Madde 3 anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, davalılar her ne kadar kredi kartı sözleşmesinde garantör yazılmışlarsa da kredi sözleşmesinde belirlenen garantörlük kelimesinin aslında adi kefalet olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun görüşü de bu doğrultuda olduğundan, 5464 sayılı Kanun’un 24/4 maddesi gereğince davalıların B.K. hükümleri gereğince adi kefalet hükümleri uygulanacağından, asıl borçluya karşı kanun yolları tüketilmeden kefillere gidilemeyeceğinden davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekilince temyiz edilmiştir. 01/03/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun geçici 3. maddesinde bu kanunun kapsamındaki kart çıkaran kuruluşların faiz hesaplamalarına ilişkin uygulamalarını 3 ay, diğer uygulamalarını ise 1 yıl içerisinde bu kanun hükümlerine uygun hale getirmek zorunda oldukları hükme bağlanmıştır. Buradan da anlaşılacağı üzere, önceki uygulamaların kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 1 yıl süresince uygulanmasına engel bir hal bulunmamaktadır. Bunun yanında, dava konusu kredi kartı sözleşmesi ve hesap kesim tarihi 5464 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önceki tarihleri taşımaktadır. Yasanın 24. maddesinde öngörülen adi kefalete ilişkin hükümlerin geçmişe şamil olacağı yolunda yasal bir düzenlemeye de rastlanılamamıştır. O halde mahkemece anılan yasa hükmünün somut olay bakımından uygulanamayacağı gözetilmeden yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.