Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2007/1790 E., 2007/7402 K. · 12 Temmuz 2007
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2007/1790 |
| Karar no | 2007/7402 |
| Karar tarihi | 12 Temmuz 2007 |
Konu
Bu kararda 4876 sayılı Kanun m. 2, 4876 sayılı Kanun m. 3 ve 4684 sayılı Kanun Geçici Madde 4 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece dava konusu borcun 4876 sayılı Kanuna göre yeniden yapılandırıldığı, davacının %10 peşinat tutarını yatırıp 1.taksidi yatırmadığı halde 29.1.2004 tarih, 2 sayılı genelge ile verilen ikince ek süre bitim tarihi olan 30.4.2004 tarihinden önce borç ve faiz miktarının belirlenmesi için dava açıldığından 4876 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanması gerektiği, davanın ana borç ve faiz miktarına itirazı içerdiğinden menfi tesbit davası olduğu, 21.12.2004 tarihli bilirkişi heyetinden alınan ve 1.5.2003 tarih itibariyle belirlenen tutar dosya kapsamına uygun olduğundan davanın kısmen kabulüne 4876 sayılı kanunun 2-3.maddeleri uyarınca yeniden yapılandırma tarihi olan 1.5.2003 tarihi itibariyle davacının 32.823.525.629.TL ana alacak, 41.477.467.132.TL faiz, 3.470.000.000.TL masraf olmak üzere toplam 77.770.932.761 TL dışında borçlu olmadığının tespitine, davacının toplam borcunu ilgili kanun uyarınca 3 eşit taksitte ödenmesine, 1.5.2003 tarihinden sonraki ödemelerin tahsilat aşamasında toplam borçtan düşülmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4876 sayılı Kanun m. 2
- 4876 sayılı Kanun m. 3
- 4684 sayılı Kanun Geçici Madde 4
- 4684 sayılı Kanun Geçici Madde 3
- 2548 sayılı Kanun m. 1
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.