İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 1. Ceza Dairesi

2010/4826 E., 2010/6884 K. · 22 Ekim 2010

Künye

MahkemeYargıtay 1. Ceza Dairesi
Esas no2010/4826
Karar no2010/6884
Karar tarihi22 Ekim 2010

Konu

Bu kararda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 47, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 71 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5275 sayılı Yasanın 47 maddesindeki; /(1)”Uyarma, kınama ve bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyan cezalar, kurumun en üst amiri tarafından verilir ve uygulanır. (2)Hükümlülerin diğer disiplin cezalarını gerektiren eylemlerinin öğrenilmesinden itibaren derhal ve en geç iki gün içinde kurum en üst amirince atanan bir görevli tarafından soruşturmaya başlanır. (3)Soruşturma en geç 7 gün içerisinde tamamlanır ve düzenlenen rapor ve ekleri disiplin kuruluna sunulur.Soruşturma süresi, eylemin ve soruşturmanın niteliğine göre, infaz hakiminin onayı ile yedi güne kadar uzatılabilir. (4)Disiplin cezaları disiplin kurulunca evrak üzerinden görüşülerek en geç üç gün içinde karara bağlanır…” Emredici hükümlere ve sürelere uyulmayarak ve kanuni zorunluluk olmadığı halde Adli Tıp Raporu beklenerek hükümlü aleyhine şartla salıverilme ve bihakkın tahliye tarihlerini uzatacak sonuçlar doğuran İdare ve Gözlem Kurulu'nun kararı yasaya aykırı bulunmaktadır. İşbu karara karşı yapılan itirazın reddine dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddi yolundaki Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2010 tarihli ve 2010/938 değişik iş sayılı kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.