Yargıtay 1. Ceza Dairesi
2009/10141 E., 2012/9364 K. · 12 Aralık 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2009/10141 |
| Karar no | 2012/9364 |
| Karar tarihi | 12 Aralık 2012 |
Konu
Bu kararda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 304, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 150 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… a) Fikir ve eylem birliği içinde birlikte hareket eden ve bu nedenle de gerçekleşen sonuçtan 765 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca birlikte sorumlu oldukları kabul edilen güvenlik gücü mensubu sanıkların, 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunun 7, 10 ve 11. maddelerinde tanınan yetkiler çerçevesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 2. maddesinde belirtilen ölçüler içerisinde “bir isyanın yasaya uygun olarak bastırılması ve cezaevindeki diğer hükümlülerinin yasadışı şiddete karşı korunmasının sağlanması” amacına yönelik olarak mutlak zorunlu olanı aşmayacak biçimde güç kullandıkları sırada gerek kendilerinin gerekse diğer hükümlerinin yaşama haklarını tehdit eder biçimde silah kullanılması ve bu sırada bir güvenlik gücü mensubunun silahla öldürülmesi üzerine olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 49. maddesindeki sınırları dahilinde güvenlik gücü mensuplarıyla diğer hükümlülerin yaşama haklarına yönelik saldırıyı etkisiz hale getirmek için saldırıyla orantılı biçimde güç kullandıklarının anlaşılmış olması karşısında; güvenlik gücü mensubu sanıklar tarafından birlikte işlendiğinden kuşku bulunmayan ve isyana katılan bazı hükümlülerin ölümü, bazılarının ise yaralanmasıyla sonuçlanan eylemde hukuka uygunluk nedenlerinden biri olan meşru müdafaanın koşullarının oluşmuş bulunması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d madde, fıkra ve bendi uyarınca verilmesi gereken beraat hükmünün, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanunun 223/2-e madde, fıkra ve bendi uyarınca, “yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 304
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 150
- 2803 sayılı Kanun m. 7
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 296
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 104
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 156
- 2992 sayılı KHK m. 11
- 2803 sayılı Kanun m. 29
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 64
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.