Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2011/25783 E., 2011/39315 K. · 23 Kasım 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2011/25783 |
| Karar no | 2011/39315 |
| Karar tarihi | 23 Kasım 2011 |
Konu
Bu kararda 442 sayılı Kanun m. 11, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 482 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 191 anılmaktadır.
Karardan
Sanığın adli sicil kaydındaki Giresun Ağır Ceza mahkemesine ait 16/11/1988 tarih ve 96-220 sayılı ilama ilişkin mahkumiyetlerin infaz tarihleri itibariyle tekerrür koşullar bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanığın adli sicil kaydındaki Ordu Asliye Ceza mahkemesinin 20/09/2000 tarih ve 743-662 sayılı ilam ile 16/02/2004 tarih ve 1101-86 sayılı ilama ilişkin tecilli mahkumiyetlerin aynen infazı hususunda mahkemeden karar alınması mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak, C.. Ç.. ve O.. A..’a ait binaların heyelan bölgesinde olması ve ana yola tecavüz etmesi nedeniyle Bayındırlık Müdürlüğü tarafından mühürlenmesi üzerine sanığın Köy ihtiyar heyetinin azası olan mağdura karşı bundan dolayı hakaret ve tehdit etmesi şeklindeki eyleminde, 442 sayılı Köy Kanunun 11.maddesi gereğince sadece köy muhtarıyla birlikte gerçekleştirdikleri eylemlerde memur sayıldığının düzenlenmesi karşısında sanığın 765 sayılı TCK.nun 482/3 ve 191/son maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 442 sayılı Kanun m. 11
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 482
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 191
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.