Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2022/3088 E., 2023/4180 K. · 12 Haziran 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2022/3088 |
| Karar no | 2023/4180 |
| Karar tarihi | 12 Haziran 2023 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 36, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 169/A ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 365 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Factoring sözleşmesi 6361 sayılı Kanun’un 38. maddesinde “Faktoring sözleşmesi; mal veya hizmet satışından doğmuş fatura ile tevsik edilen alacaklar ile Kurulca belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde tevsik edilebilen mal veya hizmet satışına bağlı doğacak alacakları devir almak suretiyle, faktoring şirketinin müşterisine sağladığı tahsilat, borçlu ve müşteri hesaplarının tutulmasının yanı sıra finansman veya faktoring garantisi fonksiyonlarından herhangi birini ya da tümünü içeren sözleşmedir.” şeklinde tanımlanmıştır. Faktoring şirketleri alacağın tahsil aracı olarak devraldıkları kıymetli evrak yanında, müşterinin finansman borcuna teminat teşkil etmek üzere de kıymetli evrak alabilmektedir. Faktoring sözleşmelerinde temlik alınan alacağın borçludan tahsil edilmemesi halinde faktoring şirketi müşteriye(satıcı firmaya) rücu edebileceğinden, müşterinin geri ödemek zorunda olduğu finansman borcunun teminatı olarak kıymetli evrak alabileceği düzenlenmektedir. Somut olayda ise, takibe dayanak bonolarda şikayetçi-borçlunun keşideci, alacaklı faktoring şirketinin lehtar olduğu, faktoring şirketinin Faktoring İşlemlerinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 8. maddesinin 2. ve 3. fıkralarına göre ancak teminat mahiyetinde lehtar sıfatıyla bono alabileceği, bu anlamda verilmiş olan bonoların kanun gereği teminat bonosu olarak kabulü zorunludur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 36
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 169/A
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 365
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 364
- 6361 sayılı Kanun m. 38
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 266
- 5311 sayılı Kanun m. 26
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 366
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 352
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.