İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2010/20291 E., 2012/4109 K. · 28 Şubat 2012

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2010/20291
Karar no2012/4109
Karar tarihi28 Şubat 2012

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 647, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 669 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 672 anılmaktadır.

Karardan

Mirasbırakanın, malvarlığının bir kısmını sağlığında mirasçıları olan davacı ve davalı arasında paylaştırdığı, paylaştırdıklarının haricinde, dava konusunu oluşturan ... Köyündeki (121), (159), (199), (223) numaralı parseller ile Kayseri ...'daki 100 ada (70) numaralı parseli ise, ölümünden önceki bir yıl içinde oğlu davalı ...'a kaşılıksız olarak hibe ettiği anlaşılmaktadır. Sağken yapılan paylaştırma, mirasbırakan tarafından kastedilmemiş olan bir eşitsizlik halinde payların denkleştirilmesi olanağı saklı kalmak üzere mirasçılar için bağlayıcıdır (TMK.m.647/2). Dava konusu taşınmazların davalıya hibe edilmesiyle, mirasbırakan tarafından iki oğlu arasında bir eşitsizlik yaratıldığı tartışmasızdır. Esasen davalı da 3.3.2010 tarihli dilekçesiyle kendi lehine eşitsizlik yapıldığını kabul etmiş, ancak bu eşitsizliğin mirasbırakan tarafından istendiğini ileri sürmüştür. Mirasbırakanın sağlığında karşılık almaksızın alt soyuna yapmış olduğu kazandırmalar, aksi misarbırakan tarafından açıkça belirtilmiş olmadıkça, denkleştirmeye tabidir (TMK.m.669/2). Davalı, mirasbırakanın kendisini iadeden muaf kıldığını kanıtlayamamıştır. Şu halde davalı, aldıklarını geri vermekle yükümlüdür.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.