Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2022/11618 E., 2023/3941 K. · 1 Haziran 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2022/11618 |
| Karar no | 2023/3941 |
| Karar tarihi | 1 Haziran 2023 |
Konu
Bu kararda 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 73, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 367 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 16 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İİK'nın 367. maddesinde; icra veya iflas dairelerinin borçlunun mevcuduna dair isteyeceği bütün malumatı, hakiki ve hükmi her şahsın derhal vermeye ve talep halinde mevcudu bu dairelere teslime mecbur olduğu, Bankacılık Kanunu’nun 73. maddesinde; Kurul başkan ve üyeleri ile Kurum personeli, Fon Kurulu başkan ve üyeleri ile Fon personeli görevleri sırasında öğrendikleri bankalara ve bunların bağlı ortaklık, iştirak, birlikte kontrol edilen ortaklıkları ve müşterilerine ait sırları bu Kanuna ve özel kanunlarına göre yetkili olanlardan başkasına açıklayamayacakları ve kendilerinin veya başkalarının yararına kullanamayacakları, Kurumun dışarıdan destek hizmeti aldığı kişi ve kuruluşlar ile bunların çalışanlarının da bu hükme tâbi olduğu, bu yükümlülüğün görevden ayrıldıktan sonra da devam edeceği düzenlemesine yer verildiği, Kanundaki bu kısıtlamaların bankaların mensupları ve diğer görevlilerinin sıfatları nedeniyle öğrendikleri bankalara ve müşterilerine ait sırları ihtiyari ve keyfi olarak açıklamalarına engel nitelikte olup, cebri icrayı etkilemeyeceği, anılan kısıtlamanın cebri icrayı kapsamayacağı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.