Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2013/13866 E., 2014/9605 K. · 10 Haziran 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/13866 |
| Karar no | 2014/9605 |
| Karar tarihi | 10 Haziran 2014 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 60 ve 5084 sayılı Kanun m. 5 anılmaktadır.
Karardan
Dava haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin olduğuna göre zamanaşımı süresinin belirlenmesinde olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK 60/1-2 maddelerinin uygulanması gereklidir. Buna göre zamanaşımı süresi, zarar görenin, haksız eylem ve failini öğrendiği tarihten itibaren 1 yıl, her halükarda zarar veren eylemin gerçekleşmesinden itibaren 10 yıldır. Eğer fiil ceza kanunları uyarınca daha uzun zamanaşımı süresi bulunan cezayı gerektiren bir eylemden doğmuş ise ceza zamanaşımı süresi uygulanır. Somut olaya gelince; davalıların yöneticisi, ortağı ve temsilcisi olduğu dava dışı şirkete karşı aynı zarardan dolayı 24/08/2007 tarihinde idari birimler eliyle yapılan tespite dayalı olarak 21/04/2008 tarihinde dava açıldığı, iddia edilen biçimi ile eylemin cezayı gerektiren bir nitelikte bulunmadığı, davalılar hakkında herhangi bir soruşturma veya kovuşturma yapılmadığı, davacının, dava dışı şirkete karşı davayı açtığı tarihte zarara neden olan fiil ve faili öğrendiğinin kabulü gerektiği, dava dışı şirkete karşı açılan dava tarihi ile eldeki dava tarihi arasında 1 yıllık zamanaşımı süresi dolmuş bulunduğu anlaşılmakla; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 60
- 5084 sayılı Kanun m. 5
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.