Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2013/12984 E., 2014/8226 K. · 21 Mayıs 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/12984 |
| Karar no | 2014/8226 |
| Karar tarihi | 21 Mayıs 2014 |
Konu
Bu kararda 5941 sayılı Çek Kanunu Geçici Madde 2 anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, elden takipli taahhütnamenin yasanın öngördüğü hak düşürücü süre geçtikten sonra postaya verildiği, davacı-sanık vekilinin kusurunun bulunduğu, yasaya uygun geçerli bir taahhütnamenin bulunmadığı, ceza dosyasında yargılamanın iadesinin gerekçesini 12/08/2011 tarihinde hükmün infazından sonra hak düşürücü süre kusurlu davranış ile geçerliliğini kaybetmiş olan taahhütnameye dayalı olarak istenmiş olup mahkemece bu husus araştırılmamış olduğundan lehe verilen karar da davacı için hukuk mahkemesinde bir hak bahşetmeyeceği şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından davacının dava konusu taahhütnameye dayanarak yargılamanın iadesi talebinde bulunduğu, ceza mahkemesince 10/10/2011 tarihinde talebin kabul edildiği ve davacı-sanığın eyleminin 6273 sayılı Yasa ile cürüm olmaktan çıkarılarak kabahat haline getirildiği, yine eylemin tüzel kişiliğin yetkilisi olanlar yönünden suç olmaktan çıkarıldığı şeklindeki gerekçe ile sanık-davacı hakkında idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına ve mahkumiyete ilişkin ilamın ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Ceza Mahkemesinin taahhüdün geçerli olduğuna yönelik kabulü hukuk mahkemesi için bağlayıcıdır. Bu durumun ceza yargılamasında tartışılmamış olması bağlayıcılığını etkilemez. Şu durumda, maddi tazminat istemine yönelik işin esasının incelenmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.