İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2010/21206 E., 2011/1389 K. · 1 Şubat 2011

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2010/21206
Karar no2011/1389
Karar tarihi1 Şubat 2011

Konu

Bu kararda 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 75, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 35 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428 anılmaktadır.

Karardan

Davacı; davalı Blok yönetiminin kaçak eletrik kullanımından dolayı bedelin tahsili için girişilen icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının ödenmesini istemiştir. Davalı blok yönetimi pasif husumet ehliyeti olmadığından davanın reddini savunmuş; mahkemece haksız fiilden kaynaklı alacak davasında blok yönetiminin pasif husumet ehliyeti olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. Kat Mülkiyeti Kanununun 75.maddesinde yöneticinin görevleri ayrı ayrı gösterilmiş olup, bu görevler ana gayrimenkulün yönetimi ile ilgilidir. Elektrik alacağının tahsili için başlatılan icra takibi, Büyükşehir Blokları genel giderleri kapsamında yer aldığından yöneticiliğin KMK 35 Md. gereği dava ehliyetinin olduğu tüm kat maliklerini temsil edebileceği gibi, aleyhine de dava açabileceğinin kabulü gerekir. Mahkemece işin esasına girilerek, tarafların tüm delilleri toplanıp konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilemsi gerekirken, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.