İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2011/6364 E., 2011/8006 K. · 9 Mayıs 2011

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2011/6364
Karar no2011/8006
Karar tarihi9 Mayıs 2011

Konu

Bu kararda 351 sayılı Kanun m. 39 anılmaktadır.

Karardan

Dava dilekçesinde kira parasının 24.09.2009 gününden başlayarak yıllık 140 000,00 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yıllık kira parasının 127.000,00 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'nin 9.madde hükmüne göre kira tesbit davalarında ödenen ile tesbit olunan kira bedeli farkının bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin üçüncü kısmı üzerinden hesaplanacak miktarın tamamı vekalet ücreti olarak davacı vekiline verilir. Yine, kira parasının tespitine ilişkin hüküm kısmında hükmedilen kira parasının hangi tarihten itibaren geçerli olduğunun tereddüte yol açmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Bunlardan ayrı olarak ta; 351 sayılı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Kanununun 39. maddesi hükmüne göre davalının harçtan muaf olduğu düşünülmeksizin aleyhine harcın tahsiline yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.