Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
2014/9520 E., 2014/11186 K. · 16 Ekim 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/9520 |
| Karar no | 2014/11186 |
| Karar tarihi | 16 Ekim 2014 |
Konu
Bu kararda 2886 sayılı Kanun m. 75 ve 6570 sayılı Kanun m. 12 anılmaktadır.
Karardan
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 22.03.2012 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesine göre kiralananın 2886 Sayılı Yasa hükümlerine göre kiraya verildiği anlaşılmaktadır. 2886 Sayılı Yasa’nın 75. maddesi hükmünden ancak Hazine, Özel İdareler, Vakıflar Genel Müdürlüğü ve Belediyeler yararlanır. Adı geçen bu kurumlar yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarının süre bitimi nedeniyle boşaltılmasını 2886 Sayılı Yasa’nın 75. maddesine göre mülki amirden isteyebilecekleri gibi, 6570 Sayılı Yasa’nın 12. maddesine dayanarak süre bitimi nedeniyle fuzuli şagil durumuna düşen kiracının Sulh Hukuk Mahkemesi’ne başvurarak tahliyesini de isteyebilirler. Diğer kamu kuruluşları taşınmazlarını 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya vermiş olsalar bile anılan Yasa’nın 75. maddesine dayanarak kiralananın tahliyesini sağlayamazlar. Hazine ve diğer kamu kuruluşlarına ait taşınmazlar 6570 Sayılı Yasa kapsamında ise yazılı tahliye taahhüdü nedeniyle tahliye dışında süre bitimi nedeniyle tahliye edilemezler.Somut olaya gelince; Davacı D.. K.. ve T.. V.. ile davalı D.. Ü.. R.. arasında akdedilen kira sözleşmesine tabi taşınmazı, Rektörlüğün 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesine göre tahliye yetkisi olmadığından uyuşmazlıkta 2886 Sayılı Yasa hükümleri uygulanmaz. Mahkemece davanın 6098 Sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde çözümlenerek kiracılığın tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.