Yargıtay 4. Ceza Dairesi
2012/4000 E., 2012/7446 K. · 2 Nisan 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2012/4000 |
| Karar no | 2012/7446 |
| Karar tarihi | 2 Nisan 2012 |
Konu
Bu kararda 2872 sayılı Kanun m. 26, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 252 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52 anılmaktadır.
Karardan
3-5237 sayılı TCK’nın 252. Maddesinin gerekçesinde de açıklandığı üzere, rüşvet suçunun oluşabilmesi için, amaçlanan şeyin kamu görevlisinin görevine giren bir iş olması gerekmekte olup rüşvet aldığı iddia edilen Belediye Fen İşleri Müdürü sanık ...’nın atıkları toplama, taşıma ve bertaraf etme görevinin bulunmadığı, bu görevin Temizlik İşleri Müdürlüğüne ait olduğunun Çanakkale Belediyesi İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürlüğü’nün 23.12.2010 tarih ve 796 sayılı yazısından anlaşılması karşısında, rüşvet suçunun belirtilen unsurunun somut olayda gerçekleşmediğinin dikkate alınmaması, 4- Kabule göre de; a) Rüşvet suçunun tarafların anlaşmaya varması ile oluşacağı gözetilmeden Fen İşleri Müdürü sanık ...’nın diğer sanıklarla rüşvet anlaşmasına vardığının hangi delillerle ispatlandığı gösterilmeden, ne ile ilgili olduğu da belirlenemeyen sanıklar ... ve ... arasındaki soyut telefon konuşmasına dayanarak sanıkların anılan suçtan cezalandırılması, b) Sanıklardan ...’nun sahte olduğu iddia edilen belgeleri evinde saklayarak, diğer sanıklar ... ve ...’ün de Atık Taşıma Formları”nın sahte düzenlenmesini talep edip bu şekilde oluşturulan evrakları bu niteliğini bilerek kabul etmek suretiyle sahtecilik suçuna katıldıkları gözetilmeden anılan sanıkların mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.