Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
2014/10849 E., 2014/11654 K. · 27 Ekim 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/10849 |
| Karar no | 2014/11654 |
| Karar tarihi | 27 Ekim 2014 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 352, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 346 ve 6353 sayılı Kanun m. 53 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan yazılı kira sözleşmesi, 01.03.2013 başlangıç tarihli ve 1 yıl sürelidir. Sözleşmenin 17. maddesinde "Bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kespeder " hükmü bulunmaktadır. Her ne kadar Türk Borçlar Kanunu'nun 346. maddesi gereğince muacceliyet anlaşması geçersiz hale gelmiş ise de, kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6353 sayılı Kanunun 53, geçici 2. maddeleri gereğince, 8 yıl süreyle uygulanmayacağı hükme bağlandığından, tüzel kişiliği bulunan davalı kiracı için halen muacceliyet şartı geçerliliğini devam ettirmektedir. Davacı Ankara 15. İcra Müdürlüğü’nün 2013/5463 Esas sayılı dosyası ile 2013 yılı Mart ve Nisan ayları kirası; Ankara 16. İcra Müdürlüğü’nün 2014/3596 Esas sayılı dosyası ile 2014 yılı Ocak ve Şubat ayları kira bedellerinin ödenmesini istemiştir. İlk takibin başlatıldığı tarihte, sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince, sonraki takibe konu edilen ayların kirası da muaccel hale gelmesine rağmen, davacı tarafından bir takibe konu olabilecek kira paralarını bölerek birden fazla takibe konu etmesi doğru değildir. Mahkemece iki haklı ihtarın koşulları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 352
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 346
- 6353 sayılı Kanun m. 53
- 6353 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.