Yargıtay 10. Ceza Dairesi
2023/15061 E., 2023/10878 K. · 11 Aralık 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2023/15061 |
| Karar no | 2023/10878 |
| Karar tarihi | 11 Aralık 2023 |
Konu
Bu kararda 6706 sayılı Kanun m. 18, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 18 ve 5327 sayılı Kanun m. 13 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ceza kurallarının yer bakımından uygulanmasında esas alınan ilkelerden biri olan mülkilik ilkesi, devletlerin egemenlik haklarını kullanmalarının doğal bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır. Kural olan daima devletlerin kendi sınırları içerisinde gerçekleşen fiillere karşı kendi iç hukuk mekanizmasını uygulamayı arzulamalarıdır. Bu nedenle ceza kurallarının yer bakımından uygulanmasında asıl ve en geniş kapsamlı olan ilke mülkilik ilkesidir. Evrensellik ilkesi ise, "ortak kültür değerlerine yönelik olarak" işlenen bir suçun insanlık yararına cezasız kalmaması için, mülkilik ilkesine göre yetkili sayılmayan bir devletin, salt adaleti sağlamak amacıyla suç dünyanın neresinde, kim tarafından kime karşı işlenmiş olursa olsun, bu suçu yargılama konusunda kendi kendisini yetkili kılmasını ifade eder. Bu ilkenin bir yansıması olarak her devlet ülkesinde bulunan, her ülkede suç sayılan fiiller bakımından suç sanığını ya suçun işlendiği devlete iade etmeli veya yargılayıp cezalandırmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, somut olayda uyuşturucu madde ticareti yapma suçu açısından, 5327 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine göre Türkiye'nin yargılama yetkisi bulunmakla birlikte, mülkilik ilkesi uyarınca asli yargı yetkisinin suçun işlendiği yer devletinde bulunduğu, Türkiye'nin yargı yetkisinin ise tali ve tamamlayıcı nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun 5327 sayılı Kanun'un 188 inci maddesi kapsamında düzenlenmiş olması, kişinin mülkilik ilkesi uyarınca, yargı yetkisini haiz olan bir devlete iadesine engel teşkil etmeyecektir. Bu itibarla;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6706 sayılı Kanun m. 18
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 18
- 5327 sayılı Kanun m. 13
- 6706 sayılı Kanun m. 16
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 100
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 109
- 6706 sayılı Kanun m. 17
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 202
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6
- 6706 sayılı Kanun m. 11
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 263
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.