İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2013/23039 E., 2014/11648 K. · 2 Haziran 2014

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2013/23039
Karar no2014/11648
Karar tarihi2 Haziran 2014

Konu

Bu kararda 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 160, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 43 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 40 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Akbank gişe memuru olması nedeniyle, banka müşterilerinin kimlik ve hesap bilgilerine ulaşarak, korumakla yükümlü olduğu banka parasını diğer sanıklar ile işbirliği yapıp birlikte zimmetlerine geçirdikleri cihetle, sanıkların yukarıda anlatılan şekilde gerçekleştirdikleri eylemlerinin bütün halinde 5411 sayılı Kanunun 160. ve 43. maddesindeki zincirleme biçiminde zimmet suçunu oluşturacağı ve banka zimmeti suçunun özgü suç olması nedeniyle ancak banka görevlisi, sanık M.. K.. tarafından işlenebileceği, bu suçun işlenişine iştirak eden, diğer sanıklar D.. Ş.. ve A.. Ş..’in ise 5237 sayılı TCK.nun 40/2. maddesi uyarınca, azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabileceği, Ayrıca Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/04/2010 tarih ve 2010/7-38 Esas, 2010/79 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5411 sayılı Bankacılık Yasasında zimmet suçu yanında sahtecilik suçundan da ayrıca cezaya hükmolunacağına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında, sanıkların zimmet eylemlerini gerçekleştirirken, sahte belge tanzim etmesi fiillerinin de zimmet suçunun unsuru olarak değerlendirilmesi gerektiği ve vasıfta kazanılmış hak olamayacağı hususları da gözetilerek, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.