İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

2012/27483 E., 2013/23996 K. · 31 Ekim 2013

Künye

MahkemeYargıtay 12. Ceza Dairesi
Esas no2012/27483
Karar no2013/23996
Karar tarihi31 Ekim 2013

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 179 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 98 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

II-Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Sanığın trafik kazası sonucu yaralanan mağdurun bir an önce tedavi edilmesini sağlama konusunda yardım yükümlülüğü mevcut ise de, dosya kapsamına göre; sanığın mağdura çarpıp, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmasına neden olduktan sonra, olay yerine mağdurun annesi katılan ile tanığın geldiği, mağdurun annesi katılanın, mağduru hastaneye götürmesini istemesine rağmen sanığın kaza yerini terk ettiği, bunun üzerine mağdurun annesi katılanın mağdurun hastaneye sevkini sağladığı, sanığın gerçekleşen eyleminin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 82. maddesinde, “Trafik Kazalarında Yükümlülük” başlığı altında düzenlenen idari para cezasını gerektirir kabahat olarak kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 98. maddesinde tanımlanan ve unsurları itibariyle oluşmayan yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.