Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2018/76 E., 2023/989 K. · 25 Ekim 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2018/76 |
| Karar no | 2023/989 |
| Karar tarihi | 25 Ekim 2023 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 325, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 437 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, kiracı olan davacının iki aylık makul süre nedeniyle toplam 5.000,00 TL den sorumlu olduğu benimsenmesine karşın, bu kira sözleşmesine devam edilseydi dönem sonuna kadar geri kalan aylar yönünden davalının kazancının (2.500,00 TLx9 ay) 22.500,00 TL olacağı, oysa davalı kiraya verenin 01.10.2012 tarihinde aylık 2.900,00 TL den başka bir kiracıyla kira sözleşmesi düzenlemesi nedeniyle kira dönemi sonuna kadar (2.900,00 TLx7 ay) 20.300,00 TL kazandığı, aradaki farktan dolayı davalının zararının ancak 2.200,00 TL olacağı ve bunu isteyebileceği değerlendirilerek, icra takibine konulan 5.000,00 TL yönünden itirazın iptalinin istenilmesi nedeniyle 2.800,00 TL asıl alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. 29. Kiracının tahliyeden sonra makul süre için kira borcunu ödemekle yükümlü olması, kiralananı sözleşmeye aykırı şekilde erken tahliye etmesi nedeniyle kiracıya yüklenen sorumluluğun bir sonucudur. Hiç kimse kendi kusurlu davranışına dayanarak hak iddia edemez. Sözleşmeye aykırı ve kusurlu davranan kiracı olduğuna göre, sözleşmeyi feshettikten sonra kiraya verenin daha fazla bedelle yeni kiracı bulmuş olmasından fayda sağlaması hakkaniyete uygun düşmez. Nasıl ki, kiraya veren makul süreden daha uzun süre yeniden kiraya veremediği veya daha düşük bedelle kiraladığı durumlarda kiracı bu sürelerden sorumlu tutulamayacak ise, aksi durumda fayda da sağlamamalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 325
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 437
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 313
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 300
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 347
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 112
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 52
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.