Yargıtay 8. Ceza Dairesi
2021/1214 E., 2023/1578 K. · 22 Mart 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/1214 |
| Karar no | 2023/1578 |
| Karar tarihi | 22 Mart 2023 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 267, 6723 sayılı Kanun m. 33 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda 12.08.2015 tarihli Antalya Kriminal Polis Ekspertiz raporu, takipsizlik kararı, sanığın aşamalardaki çelişkili beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdura resmi belgede sahtecilik suçunu isnat ettiği anlaşılmakla; mahkemenin atılı suçun sübutu ve suç niteliğini kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan imza incelemesi sonucunda tebligattaki imzanın sanığa ait olduğunun anlaşılması karşısında; şartları oluşmadığı halde 5271 sayılı Kanun'un 269 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 267
- 6723 sayılı Kanun m. 33
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 269
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.