Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2023/4102 E., 2023/8753 K. · 26 Eylül 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2023/4102 |
| Karar no | 2023/8753 |
| Karar tarihi | 26 Eylül 2023 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 130 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1.Kural olarak yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. 818 sayılı Borçlar Kanun'u döneminde Yargıtay kabulüne göre ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık orantısızlığın bulunmaması koşulu aranıyordu, ancak 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanun'u dönemi için ise yukarıda işaret olunan açıklamalar ile 420 inci madde hükmüne göre işçi ve hak sahibine yapılacak ödemenin hakkın gerçek tutarını karşılaması gerekmektedir. Bu madde kapsamında Hakkın gerçek tutarda ödendiğini ihtiva etmeyen ibra sözleşmeleri veya ibra beyanını muhtevi diğer ödeme belgeleri, içerdikleri miktarla sınırlı olarak makbuz hükmünde olup bakiye tazminat alacağı yönünden hak sahiplerinin tazminat talep etme haklarının devam ettiğinin kabulü gerekir. 2.Bu doğrultuda 01.07.2012’den sonra iş kazası ve meslek hastalıkları tazminat alacaklarına yapılacak ödeme noktasında kısmi ve tam karşılık ödemenin bulunup bulunmadığı noktasında Yargıtay uygulamasının geliştirdiği denkleştirme metodunun kullanılması hakkaniyetli çözüme ulaşılması noktasında önem arz etmekte, ödemelere faiz işletilmek suretiyle tazminat alacağından mahsup yeterli olmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 130
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 417
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 13
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 16
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 19
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 20
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 21
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 77
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.