İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

2013/20910 E., 2014/12818 K. · 19 Haziran 2014

Künye

MahkemeYargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas no2013/20910
Karar no2014/12818
Karar tarihi19 Haziran 2014

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 669, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 673 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Dava konusu taşınmaz mirasbırakan A..'nin sağlığında sağlar arası işlemle alt soyu olan davalının babasına devredilmiştir. Mirasbırakanın sağlığında, altsoyuna yaptığı karşılıksız kazandırmalar, aksi mirasbırakan tarafından açıkça belirtilmiş olmadıkça onun miras payına mahsuben yapılmış sayılır ve denkleştirmeye tabidir ( TMK. md. 669/2). Kazandırmanın, miras payına mahsuben verilmediğini, başka bir ifade ile denkleştirmeye tabi olmadığını veya mirasbırakan tarafından iadeden muaf tutulduğunu ispat yükümlülüğü lehine teberru yapılan altsoya düşer. (HGK’nun 21.10.1992 tarih 1992/2-536 E, 1992/620 K, 6.2.1991 tarih ve 1990/2-576-45 k.) Somut olayda bu husus davalı tarafından kanıtlanmadığından mirasbırakan A.. tarafından oğlu M.. D..'a yapılan kazandırmanın iadeye tabi olduğunun kabulü gereklidir. Mirasta denkleştirme koşulları gerçekleştiğine ve davalı tercih hakkını para iadesi yönünde kullandığına göre, TMK'nun 673. maddesi gereğince, davaya konu taşınmazın denkleştirme anındaki değeri hesaplanarak denkleştirmeye karar vermek gerekirken mahkemece asıl istek olan denkleştirme isteğinin reddi ile terditli olarak açılan tenkis davasının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.