Yargıtay 4. Ceza Dairesi
2010/11279 E., 2010/10764 K. · 2 Haziran 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2010/11279 |
| Karar no | 2010/10764 |
| Karar tarihi | 2 Haziran 2010 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 106, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 anılmaktadır.
Karardan
İncelenen dosyadan, sanık hakkında silahla yaralamaya kalkışma suçundan 09.07.2008 tarihinde kamu davası açıldığı, Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, eylemin silahla tehdit suçunu oluşturabileceği ve kanıtların üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesince tartışılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verdiği; Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin ise, görevsizlik kararının gerekçesini Sulh Ceza Mahkemesinin mağdur ve tanıkları dinlemeden yalnızca sanığın savunmasını dikkate alarak karar vermesine ve eylemin oluş biçimini iddianamedeki anlatımına dayandırdığı ve böylece iki mahkeme arasında olumsuz görev uyuşmazlığı çıktığı anlaşılmaktadır. Somut olayda mağdurun yaralanması nedeniyle silahla gerçekleştirilen eylemin, hukuken tehdit mi yoksa yaralamaya kalkışma olarak mı nitelendirileceği konusunun toplanacak diğer kanıtlara göre tartışılması gerektiği açıktır. Silahla tehdit suçu için yasada öngörülen ceza miktarına göre bu suça ilişkin davaya bakma görevi Asliye Ceza Mahkemesine aittir. Sulh Ceza Mahkemesinin, iddianamede belirtilen eylemin (suçun) niteliğinin değişmesi olasılığını gözeterek verdiği görevsizlik kararı isabetlidir. Bu durumda üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesince diğer kanıtlar da toplanıp suçun sübutu ve hukuki niteliğinin tartışılması gerekmektedir. Ortak yüksek görevli Ağır Ceza Mahkemesinin herhangi bir irdeleme yapmaksızın Sulh Ceza Mahkemesinin görevli olduğuna ilişkin kabulünün hukuka aykırı olduğu anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.