Yargıtay 9. Ceza Dairesi
2011/9747 E., 2014/5844 K. · 9 Mayıs 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2011/9747 |
| Karar no | 2014/5844 |
| Karar tarihi | 9 Mayıs 2014 |
Konu
Bu kararda 5580 sayılı Kanun m. 9, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 204 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 12 anılmaktadır.
Karardan
Suç tarihlerinden önce 14.02.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/b maddesi hükmü karşısında, özel sürücü kursunda görev yapan sanıklar ile muhtar olarak görev yapan sanıklara yüklenen suçları görevleri sebebiyle işlediklerinin iddia edilmesi karşısında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca muhtar ve Özel Sürücü kurslarının sahibi, yöneticisi veya öğretmeni olan sanıklar hakkında soruşturma izni alınması ve izin koşulunun gerçekleşmesi durumunda 5580 sayılı Kanunun 9/son maddesi hükmü gereği sanıklara yüklenen resmi belgede sahtecilik eyleminin TCK’nın 204/2. maddesindeki “memurun resmi belgede sahteciliği ve bu suça iştirak” suçunu oluşturup oluşturmadığı yönünde delilleri değerlendirip, suç vasfı ve sübutu yönünden sanıkların hukuki durumlarını takdir ve tayin etmenin 5320 sayılı Kanunun 12. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve bu suçla bağlantılı suç işlemek amacıyla örgüt kurma, üye olma, üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarına ilişkin davaya bakmanın yüksek görevli üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.