Yargıtay 4. Ceza Dairesi
2008/17994 E., 2010/14583 K. · 21 Eylül 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2008/17994 |
| Karar no | 2010/14583 |
| Karar tarihi | 21 Eylül 2010 |
Konu
Bu kararda 5187 sayılı Kanun m. 26 ve 5187 sayılı Kanun m. 10 anılmaktadır.
Karardan
5187 sayılı Basın Yasasının 26/1. maddesinde basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu kanunda öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının günlük süreli yayınlar yönünden iki ay, diğer basılmış eserler yönünden dört ay içinde açılması gerektiği belirtilmiştir. Yasada belirtilen bu hak düşürücü dava açma süresinin başlangıcıyla ilgili ikinci fıkradaki hükme göre dava açma süresinin başlangıcı, eserin C. başsavcılığına teslim edildiği tarih, teslim edilmemişse öğrenildiği tarihtir. Aynı yasanın 10. maddesi uyarınca, basımcı, bastığı her türlü yayının imzalı iki nüshasını, dağıtım veya yayımın yapıldığı gün. mahallin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim etmekle yükümlüdür. Fakat 26. maddenin 5. fıkrasında; kovuşturulması şikayete bağlı suçlarda dava açma sürelerinin, suç için kanunun öngördüğü dava zamanaşımı süresini aşmamak şartıyla, suçun işlendiğinin öğrenildiği tarihte başlayacağı hükme bağlanmıştır. Şu halde Basın Yasasında dava açma süresinin başlangıcı yönünden şikayete tabi suçlarla diğer suçlar arasında bir ayrım yapılmış, kamu adına kovuşturulması gerekli suçlar yönünden sürenin başlangıcı bakımından 26/2. maddedeki kural kabul edilmiştir. Şikayete tabi suçlarda da süre başlangıcı için mağdurun fiili ve faili öğrenme tarihi esas alınmakla birlikte, bu öğrenme tarihinin ilgili suç için kanunda öngörülen dava zamanaşımı süresini aşmaması gerektiği ifade edilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.