İçeriğe geç
Güncel metinSon denetim: 21 Kasım 2026Resmî kaynak: www.mevzuat.gov.tr
Dayanak

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu (Gvk) (GVK)Madde 61 Ücretin tarifi

Üçüncü Bölüm › Ücretler

Madde 61 – (Değişik: 24/12/1980-2361/43 md.)

Ücret, işverene tabi belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir.

Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (Mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez.

Bu kanunun uygulanmasında, aşağıda yazılı ödemeler de ücret sayılır.

1. 23 üncü maddenin 11 numaralı bendine göre istisna dışında kalan emeklilik, maluliyet, dul ve yetim aylıkları;

2. Evvelce yapılmış veya gelecekte yapılacak hizmetler karşılığında verilen para ve ayınlarla sağlanan diğer menfaatler;

3. Türkiye Büyük Millet Meclisi, İl genel meclisi ve belediye meclisi üyeleri ile özel kanunlarına veya idari kararlara göre kurulan daimi veya geçici bütün komisyonların üyelerine ve yukarıda sayılanlara benzeyen diğer kimselere bu sıfatları dolayısiyle ödenen veya sağlanan para, ayın ve menfaatler;

4. Yönetim ve denetim kurulları başkanı ve üyeleriyle tasfiye memurlarına bu sıfatları dolayısiyle ödenen veya sağlanan para, ayın ve menfaatler;

5. (Değişik: 4/12/1985-3239/53 md.) Bilirkişilere, resmi arabuluculara, eksperlere, spor hakemlerine ve her türlü yarışma jürisi üyelerine ödenen veya sağlanan para, ayın ve menfaatler;

6. Sporculara transfer ücreti veya sair adlarla yapılan ödemeler ve sağlanan menfaatler.

7. (Ek: 21/3/2018-7103/7 md.) Hizmet sözleşmesi sona erdikten sonra; karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları gibi çeşitli adlar altında yapılan ödemeler ve yardımlar.

Değişiklik geçmişi

  • 24 Aralık 1980: 2361 sayılı Kanun m. 43 (Değişik)
  • 4 Aralık 1985: 3239 sayılı Kanun m. 53 (Değişik)
  • 21 Mart 2018: 7103 sayılı Kanun m. 7 (Ek)

Madde metnindeki değişiklik notlarından okunmuştur; iptal kararları ve dipnotlardaki açıklamalar yukarıdadır.

Bu maddeyi anan kararlar

MahkemeKünyeTarihNot
Anayasa Mahkemesi Genel KurulBaşvuru no 2014/619212 Kasım 2014en çok anılan
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu2021/660 E., 2022/1574 K.22 Kasım 2022en çok anılan
Anayasa Mahkemesi Birinci BölümBaşvuru no 2016/24003 Nisan 2019en çok anılan
Anayasa Mahkemesi Birinci BölümBaşvuru no 2015/1272118 Nisan 2019en çok anılan
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu2017/1782 E., 2019/1185 K.14 Kasım 2019en çok anılan
Anayasa Mahkemesi İkinci BölümBaşvuru no 2021/2279518 Mayıs 2026
Anayasa Mahkemesi Genel Kurul2025/219 E., 2026/43 K.12 Şubat 2026
Danıştay 3. Daire2023/2387 E., 2025/3766 K.9 Ekim 2025
Danıştay 3. Daire2024/1378 E., 2025/3579 K.30 Eylül 2025
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu2025/455 E., 2025/618 K.9 Temmuz 2025

Yüksek mahkemelerin bu maddeyi anan kararlarından, başka kararlarda en çok anılanlar ve en yeni tarihliler gösterilir. Bir kararın maddeyi anması, o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir.

Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu maddeye dayanan Yargıtay, Danıştay ve Anayasa Mahkemesi kararlarını künyesi ve tam metniyle getirir.

7 gün ücretsiz deneyin