İçeriğe geç
Güncel metinSon denetim: 21 Kasım 2026Resmî kaynak: www.mevzuat.gov.tr
Dayanak

3402 sayılı Kadastro KanunuMadde 36 Yargılama giderleri, kadastro harcı ve tahakkuku

Madde 36 – Taraflardan her biri dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorundadır. Davacı hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılır. Bu Kanun gereğince resen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderler, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanır.

Kadastro hakimi, dava harcı, yargılama giderlerinin tespit ve hesaplanmasında ilgili taşınmaz mala ait son beyan dönemi emlak vergisi değerini esas alır.

Hakim, hükmün kesinleşmesinden itibaren onbeş gün içinde giderin miktarı ile mükellefin kimliği ve en son ikametgahını bir yazı ile maliyeye bildirir.

Bu yazıda belirtilen giderler maliye tarafından yapılacak tebligattan başlayarak iki ay içinde ödenir. Süresi içinde ödenmeyen giderler için Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.

Kadastrosu yapılan taşınmaz mallara, emlak vergisi son beyan dönemi esas alınarak 492 sayılı Harçlar Kanununa ekli 4 sayılı tarifede gösterilen oranlarda, kadastro harcı tahakkuk ettirilir.

Kadastrosu yapılan yerlerde, emlak vergisi değeri belli olmayan taşınmaz mallara, kadastro ve dava harcı ile yargılama giderlerine esas olmak üzere kadostro komisyonunca kıymet takdir edilir.

Kamu tarafından açılan davalarda yargılama giderleri:

Madde 36

/A

–

(Ek: 11/1/2011-6099/16 md.) Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz.

Değişiklik geçmişi

  • 11 Ocak 2011: 6099 sayılı Kanun m. 16 (Ek)

Madde metnindeki değişiklik notlarından okunmuştur; iptal kararları ve dipnotlardaki açıklamalar yukarıdadır.

Bu maddeyi anan kararlar

MahkemeKünyeTarihNot
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi2015/1380 E., 2015/12673 K.8 Haziran 2015en çok anılan
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu2017/1616 E., 2017/1707 K.13 Aralık 2017en çok anılan
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi2012/12162 E., 2013/14117 K.3 Ekim 2013en çok anılan
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu2013/2153 E., 2015/1136 K.1 Nisan 2015en çok anılan
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu2020/433 E., 2022/1290 K.18 Ekim 2022en çok anılan
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi2025/4620 E., 2026/5976 K.21 Ekim 2026
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi2026/4740 E., 2026/6007 K.21 Ekim 2026
Anayasa Mahkemesi Birinci BölümBaşvuru no 2022/4724314 Ekim 2026
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi2025/4585 E., 2026/5785 K.14 Ekim 2026
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi2025/6824 E., 2026/5728 K.13 Ekim 2026

Yüksek mahkemelerin bu maddeyi anan kararlarından, başka kararlarda en çok anılanlar ve en yeni tarihliler gösterilir. Bir kararın maddeyi anması, o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir.

Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu maddeye dayanan Yargıtay, Danıştay ve Anayasa Mahkemesi kararlarını künyesi ve tam metniyle getirir.

7 gün ücretsiz deneyin