Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm
Başvuru no 2018/16001 · 9 Temmuz 2020
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm |
| Başvuru no | 2018/16001 |
| Karar tarihi | 9 Temmuz 2020 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 100, Anayasa m. 19 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 58 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda başvurucu avukattır. M.Ö. isimli kişi, başvurucunun kendisini iki kez telefonla arayarak kendisinden yapmış olduğu bir satış nedeniyle S.Y. isimli kişi adına para istediğini ifade etmiştir. Başvurucunun telefon konuşmasındaki bu isteğini -kamuoyunda bilinen bir suç örgütü lideri olan- müvekkili A.Ç.nin adını kullanarak dile getirdiği görülmektedir. Başvurucu ile adına para istediği S.Y. arasında vekâlet ilişkisinin olduğu yönünde bir veri de mevcut değildir. Bu durumda söz konusu para isteminin hukuki bir dayanağının olduğunu kabul etmek de mümkün görünmemektedir. Bunun yanı sıra süreç içinde M.Ö.nün işyerlerinin A.Ç. ile bağlantılı olduğu ifade edilen kişilerce basıldığı ve bu kişilerin başvurucuyla görüşülmesini istedikleri ileri sürülmektedir. Olayın bu koşullarında başvurucu yönünden suç işlediğine dair kuvvetli belirtinin mevcut olduğunun kabul edilmesinin de temelsiz ve keyfî olduğu söylenemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 100
- Anayasa m. 19
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 58
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 61
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257
- Anayasa m. 13
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 103
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 220
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 101
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 59
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 60
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.