Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm
Başvuru no 2018/25505 · 25 Şubat 2021
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm |
| Başvuru no | 2018/25505 |
| Karar tarihi | 25 Şubat 2021 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 109, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 20 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda ilk derece mahkemesi Anayasa Mahkemesinin yukarıda yer verilen içtihadına uygun olarak tutuklama tedbirinin uygulanmasının ölçülü olmayacağı, tutuklamadan beklenen amaca adli kontrol tedbiri uygulanması suretiyle de ulaşılabileceği gerekçesiyle tutuklama talebinin reddine ve başvurucunun konutunu terk etmemek şeklinde adli kontrol altına alınmasına karar vermiştir. Konutu terk etmeme tedbirinin tutuklamaya göre temel hak ve özgürlükler üzerinde daha hafif bir etki oluşturduğunun da kabul edilmesi gerekir. Zira konutta kesintisiz olarak bulunmak zorunlu olsa da kişilerin konutta yaşayan ya da konuta gelen diğer kişilerle sosyal hayatını devam ettirmesinde veya her türlü bireysel ya da kitlesel iletişim araçlarını kullanmasında bir engel bulunmamaktadır. Ayrıca kimi durumlarda kişilerin izinli sayılarak konutunu terk etmesine izin verilebilmektedir. Söz konusu tedbirin bu niteliğinin ölçülülük bakımından dikkate alınması gerekir. 83. Cinsel suçlara ilişkin soruşturmalar hassas niteliğe sahip olması nedeniyle kamu makamlarını ciddi zorluklarla karşı karşıya bırakabilmektedir. Bu nedenle kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı, adli makamlar ve güvenlik görevlilerinin suçlarla ve suçlulukla etkili bir şekilde mücadelesini aşırı derecede güçleştirmeye neden olabilecek şekilde yorumlanmamalıdır. Başvurucu hakkında adli kontrole konu suçu oluşturan eylemlerin ağırlığı ve mağdurun çocuk olması dikkate alındığında ölçülülük ilkesine uygun olarak başvurucu hakkında adli kontrol tedbirine karar verilmesinin ve bu tedbirin elektronik kelepçe takılmak suretiyle yerine getirilmesinin keyfî ve temelsiz olduğu söylenemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 109
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103
- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 20
- 5402 sayılı Kanun m. 12
- Anayasa m. 19
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 100
- 5402 sayılı Kanun m. 13
- 5402 sayılı Kanun m. 15/A
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 112
- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 4
- 5402 sayılı Kanun m. 11
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.