Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1963/208 E., 1963/176 K. · 1 Temmuz 1963
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1963/208 |
| Karar no | 1963/176 |
| Karar tarihi | 1 Temmuz 1963 |
Konu
Bu kararda 44 sayılı Kanun m. 25, 1632 sayılı Kanun m. 20 ve Anayasa m. 11 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan toplum halinde yaşamanın esas şartlarını bozan, hukukî deyimle, suç işleyen şahsın cezalandırılması zorunluğu münakaşa götürmez bir gerçektir. Suçlunun, işlediği fiilin ağırlığı ile mütenasip bir cezaya çarptırılması lüzumu da aşikârdır. Şu halde suç ve ceza konusunda Anayasanın sözü geçen 11. maddesi hükmüne dayanmaya mantık ve hukuk bakımından imkân yoktur. Bu sebeplerle Anayasa koyucusu bu konuyu temel hak ve hürriyetlere ayırdığı ikinci bölümde müstakil bir madde ile ayrıca düzenlemek lüzumunu duymuştur. Ceza hukuku alanında uzun bir tekâmül safhasından sonra bu gün belli ve kesin bir nitelik almış olan cezaların kanuniliği ve şahsiliği prensipleri (Cezalar ve ceza tedbirleri ancak kanunla konulur.) ve (Ceza sorumluluğu şahsidir.) suretinde bir hürriyet teminatı olarak Anayasanın 33. maddesinde yer almış bulunmaktadır. Maddenin son fıkrasında genel müsadere cezası konulması açıkça yasak edildiği halde ölüm cezasının yasaklandığına dair hiçbir kayıt ve işaret mevcut değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 44 sayılı Kanun m. 25
- 1632 sayılı Kanun m. 20
- Anayasa m. 11
- Anayasa m. 33
- Anayasa m. 149
- 44 sayılı Kanun m. 21
- 44 sayılı Kanun m. 22
- 44 sayılı Kanun m. 26
- 44 sayılı Kanun m. 28
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 12
- Anayasa m. 64
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.