Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1968/9 E., 1968/67 K. · 26 Aralık 1968
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1968/9 |
| Karar no | 1968/67 |
| Karar tarihi | 26 Aralık 1968 |
Konu
Bu kararda 4947 sayılı Kanun m. 21, 6219 sayılı Kanun m. 11 ve Anayasa m. 132 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anayasa'nın 12. maddesinde benimsenen yasa önünde eşitlik ilkesinin çiğnenmiş sayılması için, eşitliği bozar gibi görünen hükmün, herhangi bir kamu yararına veya haklı nedene dayanması gerekmektedir. Olayda gerek 21. maddenin, gerekse daha önceki maddelerin kabulü sırasında bildirilen gerekçelere göre, taşınmaz mal üzerine kredi vererek yurttaşların konut ihtiyaçlarını karşılayacak olan Emlâk Kredi Bankasının ipoteğe bağlı alacaklarını gecikmeden alması yolu ile elde edeceği parayı başka yurttaşlara vererek onların da konut sahibi olmalarını sağlaması ve böylece yurttaşların olabildiğince çoğunun bir an önce konut sahibi kılınması ve bu alandaki sermaye darlığından doğacak sakıncaların etkisinin olabildiğince daraltılması amacı güdülmüştür. Bu hükümlerin Vakıflar Bankası için uygulanmasının gerekçesi ise, vakıf paraların aksaklığa uğramadan işletilmesi ve özellikle ipotek karşılığı verilen paraların bir an önce geri alınarak ihtiyaç sahibi başka yurttaşların ihtiyaçlarının giderilmesi düşüncesidir; bunda ise gerek, yurt ekonomisinde az olan sermayeden olabildiğince çok sayıda yurttaşın yararlanmasının sağlanması, gerekse (6219 sayılı Vakıflar Bankası Türk Anonim Ortaklığı Kanununun 6. maddesi hükümlerinden anlaşıldığı üzere) sermayenin % 75'i mazbut ve mülhak vakıfların paralarından oluşan Bankanın, bu paraların daha çok el değiştirmesi sonucunda ortaya çıkacak kazanç paylarının artması dolayısıyle bu vakıfların amacı olan iyilik işlerinin daha güzel görülmesi olanağının elde edilmesi biçiminde önemli bir kamu yararı bulunduğu görülmektedir. Hukukî durumu başka türlü açıklamak gerekirse denilebilir ki taşınmaz mal rehini karşılığınca ödünç para veren Vakıflar Bankasının hukukî durumu ve bunlardan başka taşınmaz mal rehni almış olan öbür alacaklıların hukukî durumları karşılaştırılınca bu durumlar arasında eşitlik bulunmadığı ve bu bakımdan başka alacaklılar yararına uygulanan hükümlerle bunlar yararına uygulanan hükümlerin yerinde olarak değerlendirilen kamu yararına dayanılarak başka başka olabileceği ve bu başkalığın zorunlu olarak borçluların hukukî durumlarını etkileyeceği ve ancak her yönden eşit sayılabilecek kişiler arasında söz konusu edilebilecek olan ve Anayasa'nın 12. maddesinde öngörülmüş bulunan yasa önünde eşitlik ilkesinin böyle durumlarda uygulama yeri olmayacağı anlaşılmaktadır …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4947 sayılı Kanun m. 21
- 6219 sayılı Kanun m. 11
- Anayasa m. 132
- 4947 sayılı Kanun m. 15
- Anayasa m. 31
- Anayasa m. 12
- 4947 sayılı Kanun m. 26
- 4947 sayılı Kanun m. 16
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 146
- 6219 sayılı Kanun m. 6
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 72
- 44 sayılı Kanun m. 28
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.