Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1971/49 E., 1971/81 K. · 9 Aralık 1971
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1971/49 |
| Karar no | 1971/81 |
| Karar tarihi | 9 Aralık 1971 |
Konu
Bu kararda 5917 sayılı Kanun m. 7, 5917 sayılı Kanun m. 1 ve 5917 sayılı Kanun m. 5 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
2-5917 sayılı Yasanın 7. maddesindeki öğelere ve koşullara göre, yukarıda IV. bölümde değinildiği gibi, hükmü uygulayacak olan mahkeme: a) Sanığın daha önce tecavüzünün önlenmiş olup olmadığını; b) Taşınmazın mahkeme karariyle sanığa teslim edilmiş bulunup bulunmadığını; c) İkinci tecavüzün var olup olmadığını; ç) İkinci tecavüzün silâhlı olarak mı yahut birkaç kişi tarafından mı yapıldığını, Araştıracak ve sonuca göre bir karara varacaktır. Başka deyimle yasak olan eylem tecavüzü defedilen kimsenin o taşınmaza ikinci kez tecavüzde bulunmasıdır. “Tecavüzün def’ine ilişkin karar”ın yasak eyleminin gerçekleşmesinde bir koşul, bir öğe olarak burada yeri yoktur; olmaması da doğaldır. Kaldı ki idari yargı düzenini kabul etmiş bir ülkede böyle bir kararın adli yargı yerince incelenip hükümsüz sayılabilmesi olanağı bu düzenle de bağdaştırılamaz. Şu duruma göre itiraz yoluna başvuran mahkemenin “hâkimin müdahalenin def’i kararını inceleyemeden buna aykırı davrananları cezalandırma zorunda bırakılmasını, mahkemelerin bağımsızlığı ve vicdanen hüküm verme ilkelerini kısıtladığı” yolundaki gerekçesi yerinde değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5917 sayılı Kanun m. 7
- 5917 sayılı Kanun m. 1
- 5917 sayılı Kanun m. 5
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 513
- 5917 sayılı Kanun m. 3
- Anayasa m. 33
- Anayasa m. 151
- 5917 sayılı Kanun m. 10
- Anayasa m. 152
- Anayasa m. 2
- Anayasa m. 5
- Anayasa m. 7
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.