Danıştay 4. Daire
2020/2346 E., 2023/2826 K. · 25 Mayıs 2023
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2020/2346 |
| Karar no | 2023/2826 |
| Karar tarihi | 25 Mayıs 2023 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 61, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Gelir Vergisi Kanununa göre, bir ödemenin ücret sayılabilmesi için, bir işyerinde bir işverene bağlı olarak çalışılması ve bunun karşılığında bir menfaat elde edilmesi gerekmektedir. Hizmet karşılığı yapılan ödeme nakit, ayın veya para ile temsil edilebilen menfaatler şeklinde olabilir. İşveren tarafından ücretin farklı isimler altında farklı usullerle ödenmesi yapılan ödemenin ücret olma niteliğini değiştirmez. Vergilendirme alanında muafiyet ve istisna hükümlerinin yorum yoluyla genişletilmesi veya daraltılması Anayasal güvence ifade eden verginin yasallığı ilkesine aykırı düşeceğinden, öngörüldüğü kuralda veya Gelir Vergisi Kanununda vergiden müstesna tutulmayan, gelirin unsurlarına dahil olan her türlü kazanç ve iradın vergilendirilmesi zorunludur. Vergi hukukunda sorumluluk, kural olarak kanundan doğmakta olup, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesinin 3. fıkrasında da mükellefiyet ve sorumluluğa ilişkin özel sözleşmelerin vergi idaresini bağlamayacağı hükme bağlanmıştır. Kanunun vergiyi doğuran olay olarak nitelendirdiği hukuki durumun, kanunda öngörülen istisnalar ve özel düzenlemeler dışında bir özel hukuk işlemi veya tasarrufuyla değiştirilmesi söz konusu olamaz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 61
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 134
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 98
- 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 1
- 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 19
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 8
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.