Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2005/71 E., 2005/155 K. · 17 Haziran 2005
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2005/71 |
| Karar no | 2005/155 |
| Karar tarihi | 17 Haziran 2005 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 186, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 38 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Gerek bilanço esasına göre defter tutanların ve gerekse emtia üzerine iş yapan işletme hesabı esasına göre defter tutanların çıkarması zorunlu olan emtia envanterinin, yukarıda değinilen 186'ncı maddedeki düzenlemeden dolayı, kesin olması ve emtia cins ve miktarına ilişkin ayrıntılı bilgiyi içermesi gerektiğinden, emtia envanterine dahil edilen kıymetlerden bir veya birkaçında cins veya miktar bakımından noksanlık saptanması, ilgililerin dönem kazançlarının gerçeğe uygun belirlenmediğine ilişkin delil bulunduğunu gösterir. Envanterden saptanan bu noksanlığın, yükümlüler tarafından hukuken geçerli nedenlerle açıklanabilmesi gerekir. Bu yolda yeterli açıklama yapılamaması, noksanlık matraha alınmak suretiyle ilgilinin re'sen vergilendirilmesini gerektirir. Bu nedenle, sondaj yöntemiyle birkaç emtiada noksanlık bulunması halinde, re'sen vergilendirme yapılamayacağının kabulü hukuka uygun düşmemiştir. Ancak, emtia envanterinin çıkarılması sırasında; dönem içi işlemlere ait alış ve satış belgelerinde bu emtia cinslerinden biri yerine diğerinin işleme konu gösterilmesinden oluşan noksanlıklar da doğabileceğinden, yükümlülerce ileri sürülmek ve kanıtlanmak koşuluyla yargı yerlerince bulunan matrah farklarının azaltılması ve kaldırılmasına karar verilebileceğinde de kuşku yoktur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.