Danıştay 1. Daire
2000/44 E., 2000/50 K. · 7 Nisan 2000
Künye
| Mahkeme | Danıştay 1. Daire |
| Esas no | 2000/44 |
| Karar no | 2000/50 |
| Karar tarihi | 7 Nisan 2000 |
Konu
Bu kararda 1739 sayılı Kanun m. 17, 222 sayılı Kanun m. 11 ve 1580 sayılı Kanun m. 15 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1580 sayılı Belediye Kanununun belediyenin görevlerini düzenleyen 15 inci maddesinin 72 numaralı fıkrasında, "Zabıtai belediye memuru, belediye fen memuru, yapı kalfası ve yapıcı ve muhtelif meslek ustaları gibi beldenin ve belediye idaresinin muhtaç olduğu meslekler erbabı yetiştirmek üzere kurslar, dersler, gece ve hafta tatili günü dershaneleri ve ikmal ve çırak, ev kadını mektepleri açmak ve idare etmek" hükmü yer almaktadır. Yukarıda yazılı hükümlerle Anayasanın 42 nci maddesi gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde; belediyeler, vakıflar, dernekler, diğer resmi, özel kuruluşlar tarafından açılacak yetiştirici ve tamamlayıcı kurslardaki eğitim ve öğretimin Milli Eğitim Bakanlığının gözetim ve denetiminde bulunması gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu tür eğitim ve öğretimin Devletin bütünlüğünü ve birliğini bozucu nitelikte olup olmadığının, Atatürk ilkeleri ve inkilapları doğrultusunda, çağdaş bilim ve eğitim esaslarına uygun bulunup bulunmadığının belirlenmesi için, kursun amacı, planı, programı, eğiticilerin nitelikleri, eğitim yeri ve ortamı yönünden Devletin gözetim ve denetimini sağlamak, ancak Milli Eğitim Bakanlığından önceden izin alınması ile mümkündür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1739 sayılı Kanun m. 17
- 222 sayılı Kanun m. 11
- 1580 sayılı Kanun m. 15
- Anayasa m. 42
- 222 sayılı Kanun m. 13
- 1739 sayılı Kanun m. 42
- Anayasa m. 127
- 3030 sayılı Kanun m. 6
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 42
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.