Danıştay 4. Daire
2020/2389 E., 2021/11455 K. · 29 Aralık 2021
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2020/2389 |
| Karar no | 2021/11455 |
| Karar tarihi | 29 Aralık 2021 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 86, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 103 ve Anayasa m. 73 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu bilgiler ışığında, 5018 sayılı Kanun hükümleri uyarınca, genel yönetim kapsamındaki idarelerin, ücret ve benzeri ödemelerini kendi bütçelerinden yapması karşısında ve İdarenin kuruluş ve görevleriyle bir bütün olduğu da dikkate alındığında; genel yönetim kapsamındaki idarelerin tek işveren gibi kabul edilerek aynı yıl içerisinde, aynı veya birden fazla kamu kurumundan çeşitli adlarla ücret alan bireylerin ücret gelirlerinin kümülatif toplamı üzerinden vergilendirilmesi mali güce göre vergilendirme ilkesine de uygun düşmektedir. Bu durumda, 27/05/2020 tarih ve 31137 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 311 seri numaralı Gelir Vergisi Genel Tebliği'nin "Genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin tek işveren olarak değerlendirilmesi" başlıklı 20. maddesinin 4 ve 5. fıkralarında yer alan düzenlemelerin, genel yönetim kapsamında bulunan kamu idareleri ile bu idarelere bağlı, ilgili ve ilişkili kurum ve kuruluşlarda (ticaret şirketleri hariç) çalışan personelin, yıl içerisinde bu kapsamdaki diğer kurum ve kuruluşlardan da ücret alması veya bu kapsamdaki diğer bir kurum ve kuruluşa nakil olması durumunda, elde ettikleri ücretler bakımından uygulamada yaşanılacak tereddütleri açıklayıcı niteliği haiz bulunduğu ve üst hukuk normlarına aykırılık taşımadığı anlaşılmış olup, iptali istenilen Tebliğ hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 86
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 103
- Anayasa m. 73
- 5018 sayılı Kanun m. 12
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 40
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 83
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 68
- 7194 sayılı Kanun m. 15
- 5018 sayılı Kanun m. 3
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 61
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 18
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.