Danıştay 9. Daire
2019/7422 E., 2022/1574 K. · 21 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2019/7422 |
| Karar no | 2022/1574 |
| Karar tarihi | 21 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 8, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ve 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ayrıca, genel kural olarak damga vergisinin mükellefi kağıtta imzası bulunan kişiler olup, her biri verginin tamamının ödenmesinden müteselsilen sorumlu olsalar da yukarıda yer verilen 488 sayılı Kanun’un 3. maddesinin ikinci fıkrasındaki resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisini kişilerin ödeyeceği düzenlemesi uyarınca ilgili kağıtta imzası bulunsa da bulunmasa da bu kağıtlara ilişkin damga vergisinin kişiler tarafından ödeneceği açıktır. Bu durumda, uyuşmazlığa konu ihaleyi yapan Yüksek Öğrenim ve Kredi Yurtlar Kurumunun, ihale tarihinde 5018 sayılı Kanun'un II sayılı cetvelinde sayılan özel bütçeli idareler arasında yer alması nedeniyle 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 8. maddesinde belirtilen resmi daire sıfatını haiz olduğu anlaşıldığından, resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisini kişilerin ödeyeceği hükmü gereği ihale kararı damga vergisinin, davacıdan tahsilinde ve bu kapsamda dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından, uyuşmazlığın, düzeltme ve şikayet hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.