Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2025/9596 E., 2026/981 K. · 9 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/9596 |
| Karar no | 2026/981 |
| Karar tarihi | 9 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 107, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 119 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Belirli bir alacak için belirsiz alacak davası açılması hâlinde, dava dilekçesinde bir eksiklik söz konusu değildir. Davacı dava dilekçesinde bir talep sonucu belirlemiştir. Davacının belirsiz alacak davası açma hakkı bulunmadığı hâlde, bu davayı açma hakkı olduğunu düşünerek dilekçesinde sadece geçici bir talep sonucuna yer vermiş olması, dilekçede talep sonucunun eksik olarak gösterildiği anlamına gelemez. Böyle bir durumda, aslında belirsiz alacak davasının koşullarının mevcut olmadığını tespit eden mahkeme, talep sonucunu tamamlaması ya da tam olarak belirlemesi için davacıya süre veremez. Zira hâkim kural olarak tarafların talep sonucuyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (6100 sayılı Kanun, md. 26). Taraflarca getirilme ilkesinin egemen olduğu bir yargılamada mahkemenin böyle bir görevi ve yetkisi söz konusu olamaz. Mahkeme, talep sonucunu eksik bildiren davacıdan, sırf onu korumak maksadıyla talebini artırmasını ve tam olarak belirlemesini isteyemez. Aksine davranış, taleple bağlılık ve taraflarca getirilme ilkesiyle bağdaşmaz. Kanun ancak koşulları mevcut olan belirsiz alacak davasında dilekçede geçici bir talep sonucunu belirtmenin yeterli olacağına cevaz vermiş; belirli alacaklar için açılan davada talep sonucunun bu şekilde belirtilmesini kabul etmemiştir. Kanunun dahi vermediği bir hakkı, mahkemenin 6100 sayılı Kanun'un 119/2 hükmünü uygulayarak davacıya vermesi kabul edilemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 107
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 119
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 158
- Anayasa m. 36
- 6212 sayılı Kanun m. 2
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 115
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 31
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 33
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 24
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 36
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.