Yargıtay 10. Ceza Dairesi
2025/7458 E., 2026/5394 K. · 21 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/7458 |
| Karar no | 2026/5394 |
| Karar tarihi | 21 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 191, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda, 03.10.2016 tarihinde vatandaşların sanığın ve inceleme dışı diğer şahsın uyuşturucu madde aldıkları yönündeki beyanı üzerine yapılan üst aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, Cumhuriyet savcısından alınan talimat doğrultusunda şüpheli hakkında alınan raporda uyuşturucu madde kullandığının anlaşıldığı ancak 5271 sayılı CMK'nın 75/1. maddesi kapsamında Cumhuriyet Başsavcılığının onama talebinin, Karadeniz Ereğli Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.10.2016 tarihli ve 2016/977 D. İş sayılı kararı ile talebin süresi içinde yapılmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesine rağmen, şüpheli hakkında Karadeniz Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.09.2017 tarihli karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve ihlâl üzerine açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Mahkeme karar gerekçesinin de sanığın tahlil sonucuna dayandırıldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 75/1. maddesinde yer alan "Bir suça ilişkin delil elde etmek için şüpheli veya sanık üzerinde iç beden muayenesi yapılabilmesine ya da vücuttan kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tükürük, tırnak gibi örnekler alınabilmesine; Cumhuriyet savcısı veya mağdurun istemiyle ya da re'sen hâkim veya mahkeme, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilebilir. Cumhuriyet savcısının kararı, yirmidört saat içinde hâkim veya mahkemenin onayına sunulur. Hâkim veya mahkeme, yirmidört saat içinde kararını verir. Onaylanmayan kararlar hükümsüz kalır ve elde edilen deliller kullanılamaz" hükmü uyarınca sanığın vücudundan örnek alınmasına dair Cumhuriyet savcısı kararının onaylanması talebinin reddine karar verildiği …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 191
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 173
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 75
- Anayasa m. 40
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 171
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 172
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 191
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 61
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.